Houdoe en bedankt!

Vrijdagochtend vertrokken de eerste kampleiders al snel naar het kamphuis. Erwas heel mooi weer voorspeld en er was nog veel te doen. Het liefste alles dusin een laag tempo en dan wel op tijd klaar voordat de kampgangers zouden komen.

Wat een mazzel. Toen we uitstapten in Halsteren, bleek er een heerlijk windje testaan. En dus startten we vol goede moed de voorbereidingen. We verschoven wattafels en stoelen zodat er ruimte kwam voor de luchtbedden, we maakten hete.e.a. schoon en laadden de boodschappen en andere kampspullen uit. Jeetje wathadden we weer veel bij ons, ik zag zelfs een rollator en rolstoel, maar ookopblaasboten, waterpistolen en een barbecue. Ik begon me af te vragen wat onsdit weekend allemaal te wachten stond….

Maar heel veel tijd om daarover na te denken had ik niet. De vrijdagavond tochtmoest worden uitgezet. Waterflesje, plakband, nietmachine en kaartjes mee enlopen maar. We waren al snel klaar en er was even contact met Rozenburg. Het wasstil bij de Rozet op het tijdstip van vertrek. Maar gelukkig, iedereen stond bijde Rozenburcht. Voor het eerst de locatie van het vertrek naar ons kamp.

In de bus vloog de tijd voorbij, dankzij een jungle geluiden en vragenspel. Dekampleiders lieten zich van hun beste kant horen, met de mooiste dierengeluiden.Was het de kakketoe van Moniek, of de lama van Steven? De kinderen moesten erallerlei vragen over beantwoordden. Er kan er maar één de winnaar zijn en duswerd Norick de koning van dit spel.

De bus dropte de kinderen op een parkeerplaats en na een snelle drinkpauzestartte de tocht naar het kamphuis. Per groepje moesten er eerst 7 voorwerpengezocht worden, waaronder een luier, stuk laken, glazen flesje en elastieken.Dankzij de olifant-, slang- en berenkaartjes werd de route naar Marijannegevonden. Zij had voor elke groep een opdrachtenblad en stuurden de groepenverder naar het kamphuis. Onderweg moesten zij met de voorwerpen opdrachten uitvoeren. En zo kwam iedereen met een katapult, veldboeketje, modderafdruk en nogveel meer onderdelen aan bij het kamphuis.

Na een korte rondleiding werden de luchtbedden opgepompt en slaapzakkenuitgerold. Snel weer naar beneden voor een kort voorstelrondje van de leiding.Dit jaar waren Nienke, Sharon en Lianne voor het eerst als leiding mee i.p.vjeugdlid en voor Peter was het helemaal een vuurdoop voor zijn eersteVoverokamp.

Inmiddels was het donker geworden en in het bos rondom het kamphuis warenstukjes van stripverhalen verstopt. Elke groep moest zijn eigen stukjes vindenom zo een compleet stripverhaal te kunnen maken. Helaas waren sommige stukjes tegoed verstopt en ook in het licht van zaterdagochtend is niet alles gevonden.Wel kon iedereen een stripverhaal compleet maken. Het was de hoogste tijd voorde jongste jeugd om naar bed te gaan.

De middelste groep ging nog even rond middernacht met een bootje varen. Er warennamelijk flessen met lichtgevende staafjes in het meer aangetroffen en diekonden daar natuurlijk niet blijven. Eén voor één werden ze naar de kantgehaald. De oudste jeugd ging ook nog even aan de slag. Rondom hetzelfde meer,waren er allerlei opdrachten te doen, waarmee ze codes konden verdienen. Metdeze codes konden ze uiteindelijk de slotjes los maken waarmee ze als een slangaan elkaar gebonden waren. Uiteindelijk kropen ook deze jeugdleden in hunslaapzak. Een warme nacht volgde.

Toen we op zaterdagmorgen wakker werden, scheen de zon alweer volop. Snel dus dekorte broek aan. Er moesten namelijk ballonnen met aanwijzingen gewonnen worden.De eerste was al snel verdiend en naast de leiding had nu iedereen een kampshirtaan want de jeugdleden hadden deze zelf mogen maken. Na spellen als ‘haal Mowgliuit de jungle’, ‘het kokosnoten gooien’ en de ‘springende aapjes’ waren er nog 6ballonnen gewonnen. We aten een boterham bij de kampvuurkuil en gingen op wegnaar het dorp. Onderweg werden en nog 2 ballonnen gewonnen. Het was al met aleen heel gezellig gezicht al die gekleurde ballonnen die de groepjes met zichmee droegen.

Daarna werd in het dorp pas duidelijk wat er met de ballonnen moest gebeuren. Inelke ballon zat een aanwijzing, die verwees naar een bepaalde locatie en persoonin het dorp. En ineens werd duidelijk waarom er een non bij de kerk stond, eenman in zwembroek in de etalage van de hema zat en waarom die man in een rolstoelbij het verzorgingstehuis zo op iemand van de leiding leek. We deden na jarenweer eens een vossenjacht. Dat het inmiddels 28 graden was, mocht de pret nietdrukken… Na afloop had iedereen eigenlijk gewonnen en dus kreeg iedereen eenwelverdiend ijsje. Snel terug naar het kamphuis, want het was de hoogste tijdvoor een watergevecht!

Na de barbecue was het al snel donker en dus kon het zaterdagavondprogrammabeginnen. De jongste jeugd mocht nu het meer op om de lege flessen metlichtstaafjes terug te halen naar de kant. De oudste jeugd ging in 2 groepen opweg in de alternatieve dropping. Ze konden op diverse plekken GPS coördinatenvinden of verdienen. En zo kwamen ze vanaf de plek waar ze gedropt waren, steedsdichter bij het kamphuis. Rond 3.00 uur was het wel genoeg en werd het laatstestukje van de tocht met de auto afgelegd. Na een broodje knakworst, dook ook deoudste jeugd de slaapzak in. Ondanks de warmte en vele indrukken was het al snelerg stil.

Zondagmorgen bleek het in de vroege ochtend geregend te hebben. Gelukkig was hetdaardoor iets opgefrist. We ontbeten en ruimden onze spullen op. Ook hetkamphuis werd schoongemaakt. Rond het middaguur was het weer tijd voor leukeredingen. Halsteren heeft een buitenzwembad en het was nog steeds lekker weer. Hetduurde dan ook niet lang voordat iedereen van de glijbaan ging of van deduikplank dook. De leiding gaf ook weer even acté de presence en gaf eendemonstratie synchroonzwemmen. De jeugd was unaniem lovend over de prestatie ensommigen wilden daarna een workshop volgen. Het water bleef trekken en het wasdaarom ook bijna jammer dat de dame van het zwembad kwam melden dat de eerstesnacks en patat klaar stonden. Na deze lekkere laatste maaltijd, moesten weterug naar het kamphuis. Hier stonden de ouders al klaar om ons weer naarRozenburg te brengen. Een geweldig kamp was weer voorbij gevlogen.

Brabant je was weer geweldig met het leuke bos, de vriendelijke mensen, hetgeweldige kamphuis, het mooie weer en super zwembad.. Houdoe en heel graag totvolgende jaar!

Lianne, Madelon, Marijanne, Marijke, Michael, Moniek, Nienke, Peter, Nienke,Sharon, Steven en Johan

Related Articles

Jeugdkamp 2019